Dag 8 zaterdag 14-8-2010
Lekker geslapen en het is droog als ik om 8.00 uur ga fietsen. Eerst rij ik nog door een aantal kleiner Duitse plaatsen voor dat ik de Oostenrijkse grens bereik na 23 km fietsen. Na 35 km fietsen ga ik klimmen van 500m naar 990 meter. Dan een afdaling naar 600 m en dan klim ik naar een hoogte van 1273 m op de Pass Thurn bereikt na 75,5 km fietsen. Het is voor mij een emotioneel moment omdat ik nog nooit zo hoog op de fiets in de bergen ben geweest Dan even de remmen bij stellen en in een lange afdaling naar Mittersill.
Mittersill wordt bereikt omj 12.45 uur en na 85 km fietsen en dit is eigenlijk onze overnachting ’s plaats, maar mijn benen zijn zo goed en het weer is prima waardoor we besluiten om nog een stuk door te gaan met in gedachten dat morgen een loodzware dag wordt. Joke, Kevin en ik besluiten om na elke 8 á 10 km elkaar te treffen. Na 10km (95 km op de teller) klimmen treffen we elkaar in een soort niemandsland. Joke heeft het volgende plaatsje Matrei in Tirol gevonden en we hebben nog 24 km te gaan. Ik heb geen keus door fietsen maar en na 106 km op de teller doemt daar de Felnberntauerntunnel op waar ik niet op de fiets door heen mag. Joke en Kevin staan te wachten. Deze tunnel ligt op een hoogte van 1632m boven zee niveau. De fiets gaat op de auto en 5382m door de tunnel. Fiets eraf en weer door. Na 2 km rechtsaf een gasthuis genaamd Alpengasthof Matreir Tauernhaus op een hooge van 1512m. Ik daal namelijk nog 2 km het dal in. Ze hebben een kamer voor ons. Het is inmiddels 15.35 uur en 120 km op de teller. Totaal na vandaag 1120 km gefietst.
Jullie zullen je afvragen als ik Joke en Kevin niet bij me had hoe ik dan verder bij de Felberntauerntunnel had moeten komen. Heel eenvoudig er rijdt een pendeldienst die je kan bellen en die brengen je kostenloos door de tunnel. Al met al een bijzondere en mooie dag. Een hoogte die ik nooit eerder heb bereikt namelijk de 1273m. op de Pass Thurn en 1632m. bij de Felberntauerntunnel.
Dag 9 Zondag 15-8-2010
Ik was gisteren vergeten om te vertellen wat voor indruk de bergen op je maken als je daar alleen tussen fietst. Wat ben je als mens dan klein en nietig en wat een angst boezemen deze bergen in, maar ik ga er op mijn fiets overheen ongelooflijk. Een goede nacht gehad met op de achtergrond het geluid van 3 watervallen en stromende beekjes. Veel beter dan over de auto baan racen naar Kroatië. Om 8.10 uur vertrek ik bij het Matreier Tauernhaus. Een beetje motregen en koud. Ik klim uit het dal waar we onze overnachting hebben doorgebracht richting Matrei en dan naar Lienz. Ik daal van de 1500 meter naar de 900 meter. Ik rij langs de rivier de Isel waar men aan het raften is, wat een geweld. Matrei passeer ik na 24 km fietsen. Ik zit klappertandend op de fiets door de koude regen. Lienz wordt bereikt na 42 km en daarna ga ik naar Oberdrauburg en vervolgens richting Kotschach – Mauthen de plaats waar we volgens de planning zullen overnachten. Bij Oberdrauburg begint de klim naar de Glockenpass 28 km lang naar een hoogte van 1385 meter. Hier ligt ook de grens van Italië en Oostenrijk. Kotschach – Mauthen ligt precies op de helft van deze klim. Ik kom om 11.45 uur aan in Kotschach – Mauthen en na overleg met Joke en Kevin besluiten we om door te gaan naar de grens met Italië boven op de Glockenpass. Daar aan gekomen via een steile beklimming en een paar donkere tunnels besluiten we om te dalen en als we een hotel tegen komen om te stoppen. Een hotel genaamd Casetta in Canadá vinden we in de afdaling na 6 km. We arriveren hier om 13.30 uur. Ik heb vandaag 97 km op de teller staan, totaal dus 1217 km. Na 2 biertjes en een bord spaghetti, een lekkere warme douche ben ik weer het mannetje. Het is onbeschrijfelijk alle indrukken die ik op doe in één woord geweldig. Nog 3 dagen te gaan en 320 km op papier. Tot morgen.
Dag 10 maandag 16-8-2010
Met nog in totaal 3 ritten te gaan en ongeveer 350 km ga ik om 8.00 uur weg van start voor de rit naar Ronchi dei Legionarie. Omdat ik gisteren al de Plockenpass ben overgegaan heb ik geen lange en zware beklimmingen meer voor de pedalen. We hebben halverwege de afdaling geslapen dus ik begin met te dalen. We sliepen op 1000m hoogte. De eerste 50 km gaan nog door de bergen en dan gaan we naar het vlakke landschap van Italie. We passeren een prachtig bergmeer bij Cavazo, en we rijden parallel aan de Sloveense grens op ongeveer 15 km afstand. Wat was het ongelooflijk mooi in de bergen, de watervallen, de rivieren, de stiltes, het ruige, en het beangstigende. Op het vlakke zien we veel leegstaande fabrieken en verwaarloosde huizen, zeer slechte wegen. Het is niet het mooiste deel van Italie en geen aanrader om op vakantie te gaan. Ook Rochi dei Legionarie niet als we daar om 15.00 uur aankomen. Het lijkt wel een spookstad. Alles winkels zijn gesloten en alle ramen van huizen zijn geblindeerd dit om de warmte buiten te houden. We hebben vandaag 117.5 km afgelegd, totaal zitten we nu op de 1334,5 km. In het hotel overnachten ook nog wat andere Nederlanders en we hebben wel een gezellige avond voordat we om 22.30 uur gaan slapen. Welterusten.
Dag 11 Dinsdag 17-8-2010
De dag waarop ik tijdens deze trip 3 landen aan doe. Namelijk Italië, Slovenië en Kroatië. Om 7.50 uur vertrek ik uit Ronchi dei Legionarie en ga richting Trieste. Het is al warm als ik start en naar mate de dag vordert loopt de tempratuur verder op naar een gemiddelde van 32 graden. Doordat het in Slovenië en Kroatië nog niet zover is met uitgebreide navigatie systemen hebben Kevin en Joke het ook moeilijk om op het goede spoor te blijven. De eerste 40 km is in Italië gaan langs de kust maar het is klimmen en dalen geblazen. Om 10.30 uur bereik ik de grens tussen Italië en Slovenië. Ik heb dan 42 km gefietst. We bekijken de kaart van Slovenië en het eerste stuk Kroatië om dit stuk zo goed en snel mogelijk af te leggen. Kevin Navigeert via de kaart. In Slovenië klim ik weer naar de 485 meter boven zee niveau. We bereiken om 12.15 de grens tussen Slovenië en Kroatië. We besluiten om Rijeka een stad met 2 miljoen inwoners te mijden, maar daardoor gaan we wel weer de bergen in welliswaar geen hooggebergte maar het is zwaar zeker bij tempraturen van boven de 30 graden. Uiteindelijk bereiken we Bakarac waar we helaas geen slaapplaats kunnen vinden. Dus we rijden een paar kilometer door. We rijden door en komen in Kraljevica. Ik heb er deze dag 136 km op zitten en het was een pittige dag waar mee het totaal op 1470,5 km is gekomen. Het is inmiddels 14.45 uur en na een drankje en gedoucht te hebben wandelen we naar de zee waar de onze eerste duik nemen. S’ avonds eten we alle drie kalamari (inktvis) en we gaan om 22.00 uur slapen.
Weer een dag teneinde. Helaas weer geen internet dus ik kan weer niks op de weblog plaatsen, maar het komt in orde. Nog 1 dag en 100 km te gaan.
Dag 12 woensdag 18-08-2010
De laatste rit staat op het programma en ik moet jullie vertellen dat het adrealine gehalte heel wat hoger is als de dagen voor deze dag, en dit uiteraard omdat de finisch in het zicht is. Omdat het een warme dag belooft te worden hebben we gevraagd of we om half 7 ontbijten kunnen zodat ik eerder op de fiets kan. Ik stap om 2 minuten over 7 op de fiets en heb vandaag geen problemen om de goede weg te vinden. Ten eerste is het een lange rechte weg langs de zee en ten tweede hebben we deze weg al meerdere malen gereden. Na 40 km fietsen bereik ik Senj een toeristische plaats direct aan het water. Op dat moment heb ik al een paar klimmetjes achter de rug maar ook een paar mooie afdalingen met grote snelheden want het is droog en vrij rustig op de weg zodat ik de fiets lekker kan laten lopen en weinig moet remmen. Joke en Kevin zouden mij bij Senj ongeveer in halen maar dat gebeurt 6 km later. Even pauze gemaakt en ik zeg tegen Joke en Kevin dat zij door kunnen rijden naar de boot bij hat plaatsje Jablanac waar we over varen met de boot naar Rab. Op het moment dat Joke en Kevin verder gaan is het nog 38 km naar de boot. Ik weet dat ik in het laatste stuk nog een behoorlijke klim krijg van 8 km en dat met een temperatuur die om 10 uur al boven de 30 graden ligt. Ik bereik uiteindelijk de boot om 10.30 uur. Kaartje kopen voor mij en de fiets en de boot op. Een aantal Duitsers vragen aan mij waar ik vandaan kom en die zijn zeer verbaasd. Om 11.15 uur zet ik voet op het eiland Rab en moet het laatste stuk fietsen wat niet makkelijk gaat. Gelijk weer klimmen en de benen hebben toch al weer wat te verduren gehad. Ik fiets langs de camping bij Padova omdat ik eerst mijn Italiaanse. Duitse en Franse vrienden wil begroeten. Ze zijn allen verbaasd terwijl ze wisten dat ik op de fiets zou komen. Dan naar Karin en Micha de mensen waar we ons appartement van huren. Een emotioneel welkom! Alle andere gasten zijn ook ingelicht en zijn verbaasd, en hebben respect voor wat ik heb ondernomen. Vandaag 99,5 km afgelegd wat het eindtotaal op 1570 km doet uitkomen. Veel mensen willen mijn ervaringen horen maar dat doe ik graag. Eindelijk hebben we ook internet gevonden zodat de laatste teksten op de weblog geplaatst kunnen worden.
De eindconclusie die ik aan deze fietstrip verbind is dat ik deze trip niet zo snel had kunnen afleggen zonder het navigeren van Joke en Kevin (komt ook doordat mijn navigatie systeem door de regen kapot is gegaan). Ik ben er wel van overtuigd dat ik er alleen ook wel gekomen zou zijn. De ervaringen en soms toch ook wel ontberingen die ik heb op gedaan zijn er zeer velen maar soms ook onbeschrijvelijk (graag vertel ik jullie hier nog meer over). Ik wil al mijn volgers bedanken voor de steun omdat ik wist dat jullie mij in de gaten hielden.
Iedereen bedankt ! Het was in een woord geweldig. Groet Dirk Joke en Kevin
